Κατηγορία: <span>Άρθρα</span>

θυμος ενοχες

Ναι χωρίς θυμό, όχι χωρίς ενοχές

Κοινό μυστικό μεταξύ των θεραπευτών είναι ότι η ψυχοθεραπεία τελειώνει όταν καταφέρουμε στα επικοινωνιακά μας μοτίβα να λέμε ναι χωρίς να νιώθουμε θυμό, και να λέμε όχι χωρίς να νιώθουμε ενοχές. Οι ενοχές είναι μάλλον το πιο ανθεκτικό στη ζωή και στη ψυχοθεραπεία συναίσθημα. Είναι επίμονες, πανίσχυρες και πονηρές.


Οι αρχαίοι τις κατάτασσαν, άλλωστε, στην συνομοταξία των θεοτήτων, ονομάζοντας τις Ερινύες. Οι Ερινύες, κατά τον Ησίοδο, όταν ο Κρόνος ευνούχισε τον πατέρα του Ουρανό, γεννήθηκαν από το αίμα του προδομένου πατέρα. Όπως γίνεται και σ’ εμάς τους κοινούς θνητούς.

Πρωτοεισβάλλουν στη ψυχή μας, όταν οι γονείς μας φορτώνουν την απογοήτευσή τους από τις προσδοκίες που είχαν για μας. Από το αν φάγαμε όλο μας το φαγητό, μέχρι αν είμαστε καλά παιδιά και αν διαβάσαμε τα μαθήματά μας. Η λύπη κι ο θυμός τους αποδίδεται ευθέως και γραμμικά στη δική μας συμπεριφορά αφήνοντας μας την αίσθηση της παντοδυναμίας αφενός και των ενοχών από την άλλη.

Γίνεται να υπάρχει σχέση αλληλεξάρτησης χωρίς τα δύο αυτά συναισθήματα; Η επιβίωση ενός βρέφους είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους τροφούς του. Ένα βρέφος δεν μπορεί να αντιληφθεί την ύπαρξή του ξέχωρα από αυτή του φροντιστή του. Το συναίσθημα και η συμπεριφορά του εξαρτάται άμεσα από τη σύνδεσή του με αυτόν.

Όταν πρωτοφύεται μέσα του το συναίσθημα των ενοχών, δεν μπορεί να είναι παρά αντανάκλαση του τρόμου εγκατάλειψης που στις πρώτες ηλικίες ισοδυναμεί με μη επιβίωση. Οι ενοχές έρχονται για να «διορθώσουν» μια διαρρηγμένη σχέση και να επαναφέρουν την συγχώνευση.

Και ενώ το βρέφος γίνεται παιδί και το παιδί έφηβός κι έπειτα ενήλικας, κι ενώ έχει μεσολαβήσει και αναπτυχθεί η αυτονομία, οι Ερινύες εξακολουθούν να είναι παρούσες. Όπως παρούσα είναι και η επιθυμία για συγχώνευση, συνεξάρτηση, συμπόρευση. Επιθυμία που έρχεται να καλύψει ο έρωτας και το όνειρο για εύρεση της αδελφής – ψυχής. Η Virginia Satir1 στο Ανθρώπινο καλειδοσκόπιο υποστηρίζει ότι 4 είναι οι βασικές μας λαχτάρες, οι οποίες είναι πανίσχυρες, πανανθρώπινες και βρίσκονται πίσω από κάθε μας ανάσα.

Μπορούμε να βοηθήσουμε το άτομο να τις δεχτεί, να τις διαχειριστεί διαφορετικά, να δημιουργήσει νέες μορφές έκφρασης, αλλά δεν μπορούμε να τις διαγράψουμε από τη ζωή του: Η πρώτη Λαχτάρα είναι για Μητέρα, η δεύτερη είναι η Λαχτάρα για Πατέρα, η τρίτη να Αγαπάμε τον εαυτό μας, και η τέταρτη να βρούμε την Αδελφή-ψυχή.

Και παρατηρούμε το εξής μαγικό: Οι λαχτάρες καθρεφτίζουν την διπολικότητα κι άρα ισορροπία στη ζωή μας: από τη μία μεριά έχουμε την ανάγκη για Συνεξάρτηση (μητέρα, πατέρας, έρωτας) και από την άλλη είναι η ανάγκη μας για Αυτονομία (εαυτοαγάπη).

Ο Homo Sapiens, η εξέλιξη του εξαφανισμένου Homo Erectus, προικίσθηκε με χαρακτηριστικά κοινωνικότητας για να επιβιώσει. Είμαστε φτιαγμένοι για να συνδεόμαστε, είμαστε φτιαγμένοι για να αγαπάμε. Όμως, επίσης είμαστε φτιαγμένοι να διακρίνουμε ενστικτωδώς ποιοί μας κάνουν καλό και ποιοι όχι. Κι αυτό το χαρακτηριστικό μας κατά τον Maturana2 είναι ο ορισμός της λογικής.

 

Το βρέφος, δεν αναγνωρίζει αν ο φροντιστής του είναι καλός. Αναγνωρίζει μόνο ότι τον έχει ανάγκη. Ο ενήλικας, ενώ μπορεί να αναγνωρίσει λογικά αν κάποιος του κάνει καλό, δεν μπορεί να αποκολληθεί ψυχικά αν έχει επιλέξει να συγχωνευτεί μαζί του. Η λαχτάρα για Συνεξάρτηση είναι ισχυρή και ταΐζεται από το μη ασφαλές στυλ σύνδεσης.

Αν μεγάλωσα με τρόπους που δεν μου παρείχαν βασική ασφάλεια, αν αγαπιόμουν υπό όρους, αν η δημιουργία ενοχών υπήρξε συνήθης παιδαγωγική μέθοδος στην ανατροφή μου, τότε δικαίως και διακαώς θα αναζητώ παντού την Μάνα, τον Πατέρα, την Αδελφή Ψυχή. Αν αυτές οι λαχτάρες δεν θεραπευτούν μέσα από τη ψυχοθεραπεία, δύσκολα θα ανθίσει η λαχτάρα για αγάπη του εαυτού.

Η Συνεξάρτηση και η Αυτονομία μοιάζουν με δύο δέντρα. Αν τα φυτέψουμε πολύ κοντά, δύο τινά θα συμβούν: ή θα πεθάνουν σύντομα και τα δύο επειδή δε θα μπορέσουν να ριζώσουν και να αναπτυχθούν ή το πιο ισχυρό θα ξεριζώσει το άλλο για να προχωρήσει μοναχικό το δρόμο του προς το φως. Αν, όμως τα φυτέψουμε σε μια υγιή κι ασφαλή απόσταση μεταξύ τους, θα μπορέσουν να αναπτυχθούν, να ανθοφορήσουν και να καρποφορήσουν και τα δυο.

Αυτή η απόσταση, στη θεραπευτική γλώσσα ονομάζεται οριοθέτηση. Αν δεν οριοθετηθώ από σένα, τελικά δε θα αναπτυχθώ. Βάζω όρια, δε σημαίνει σε εγκαταλείπω, ούτε προδίδω την ανάγκη μου να συμπορεύομαι. Βάζω όρια σημαίνω διεκδικώ το χώρο για να ανθίσουμε κι οι δυο. Δεν νιώθω υπεύθυνος για τα δικά σου συναισθήματα, ούτε για τον τρόμο σου εγκατάλειψης.

Νιώθω υπεύθυνος μόνο για να τιμήσω τον προορισμό μου, δηλαδή να ζήσω και να ανθίσω και να καρποφορήσω μέσα στον ζωτικό μου χώρο, που θα λέγε κι ο Lewin3. Μπορώ και λέω όχι, όταν παραβιάζεται ο χώρος μου, αυτός, και θα πω ναι μόνο όταν εξελίσσομαι καθώς συνυπάρχω μαζί σου.

Μόνο έτσι οι Ερινύες, γίνονται Ευμενίδες, μόνο έτσι έρχεται η Κάθαρση.

 

Νικολέτα Νεκταρία Μπουλταδάκη

Ψυχολόγος, Οικογενειακή Θεραπεύτρια


Βιβλιογραφία:

  1. Satir, V. (1988). The new peoplemaking. Palo Alto, CA: Science and Behavior Books.
  2. Humberto Maturana Romesín and Gerda Verden-Zöller (2008). The Origin of Humanness in The Biology of Love. Imprint Academic,USA
  3. Lewin, K., and Dorwin Cartwright (Ed.) (1951). Field theory in social science. New York: Harper.

Τα έμβια συστήματα διέπονται από ιδίους νόμους (Ή δυο μπουμπούκια κι ένας θεραπέυτης)

Σήμερα καθώς πότιζα στη σχολή παρατήρησα ότι άνθισε για πρώτη φορά η αγριοστεφανία μου.  Πριν 3 χρόνια, παρατήρησα έναν παράξενο θάμνο, που ο κορμός του στροβιλιζόταν γύρω από τον εαυτό του και αναρριχούνταν όπου έβρισκε διαθέσιμα κλαδιά από τα γειτονικά φυτά. Συνηθισμένη να ανακαλύπτω νέα είδη ζωής που μου κάνουν δώρο τα πετούμενα του ουρανού, δεν το έκοψα και ανάμενα με περιέργεια να δω τι φυτό  θα αναπτυχθεί. Σε μερικούς μήνες η είσοδος του σπιτιού μου λουζόταν από αυτά τα ξεχωριστά άνθη.

 

Πριν δύο χρόνια ξερίζωσα τρία νέα βλαστάρια, αποτέλεσμα της ανθοφορίας και τα έβαλα σε γλάστρες για να στολίσουν και την σχολή. Τα πότιζα, τα λίπαινα, έκοβα τα ξερά φύλλα και περίμενα. Τα δύο φυτά παλεύουν με τη ζωή. Προσπαθούν να αναπτυχθούν, αλλά μόλις πάρουν λίγο ύψος ξεραίνουν τους κορμούς τους. Το τρίτο με πολύ αργούς  ρυθμούς μεγάλωνε δειλά – δειλά κι έβγαζε περικοκλάδες. Και σήμερα άνθισε!

 

Σκέφτηκα ότι κάπως έτσι είναι και η ψυχοθεραπεία. Διαφορετικοί άνθρωποι με παρόμοιες καταβολές μπορεί είτε να τολμήσουν το άλμα της ζωής και να ανθίσουν, είτε να παραμείνουν στάσιμοι και ασφαλείς.

 

Η ψυχοθεραπεία είναι ίδια για όλους. Άλλοι θα πάρουν από αυτήν όσα τους χρειάζονται για να επιβιώσουν σε μια ήπια και ομοιοστατική κατάσταση, οικτίροντας εαυτούς μπροστά στην αλλαγή και παλινδρομώντας στην πρότερη γνώριμη κατάσταση και άλλοι σιγά –σιγά, σε χρόνο που οι ίδιοι ορίζουν απλώνουν κλαδιά προς τον ουρανό, αγκαλιάζουν τις άλλες ζωές γύρω τους και μια μέρα θριαμβευτικά γεννούν άνθη κι ελπίδες για νέα ζωή.

 

Η διαστροφή του θεραπευτή να προκαλέσει γρήγορες αλλαγές ενδέχεται να εξαντλήσει τον άνθρωπό, όπως το υπερβολικό νερό και λίπασμα το φυτό. Η ομοιόσταση χρειάζεται αργούς ρυθμούς και μικρές συχνές αλλαγές για να ξεγελαστεί. Κάθε απότομη αλλαγή, δεν οδηγεί σε μορφογένεση, αλλά σε σοκ και το σοκ σημαίνει φόβο και επιστροφή στην ασφάλεια.

 

Η δεύτερη διαστροφή του θεραπευτή να τους «σώσει» όλους, αποβαίνει εξίσου μοιραία.  Ούτε θέλουν όλοι να αλλάξουν – οι περισσότεροι από μας ζητάμε πρωτίστως ανακούφιση και κατανόηση- κι ακόμα περισσότερο κι αυτοί οι λίγοι που θέλουν να αλλάξουν, σπάνια θέλουν να αλλάξουν προς την κατεύθυνση και τους ρυθμούς που έχει ο θεραπευτής στο μυαλό του.

Δυο νέα λουλούδια = άπειρα ψυχοθεραπευτικά παραληρήματα… και ίσως κατ’ ευχή διδάγματα.

 

Νικολέτα Μπουλταδάκη

31/08/2020

Τι είναι η επιστήμη της ευτυχίας;

Τι είναι η επιστήμη της ευτυχίας;

Ξέρατε ότι για την ευτυχία υπάρχει γονίδιο;  Ότι μόνο το 50% των ανθρώπων είναι γενετικά προκαθορισμένο να είναι ευτυχισμένο, ενώ οι υπόλοιποι από εμάς πρέπει να παλεύουμε διαρκώς;

Ότι η ευτυχία ως δικαίωμα στην ύπαρξη είναι εφεύρεση του κινήματος του Διαφωτισμού; ; Όταν ο John Locke είπε ότι « δουλειά του ανθρώπου είναι να είναι ευτυχισμένος» κατηγορήθηκε για αθεϊσμό και προτροπή στην αμαρτία.

Η ιδέα της ευτυχίας που σήμερα θεωρούμε ως αναφαίρετο δικαίωμα μας και μάλιστα σκοπό της ύπαρξης μας, είναι πολύ πιο πρόσφατη απ’ όσο φανταζόμαστε.

Η ψυχιατρική και η ψυχολογία ως επιστήμες ενώ έχουν προσφέρει πολλά στον τομέα της κατανόησης της ψυχοπαθολογίας, μόνο τις δύο τελευταίες δεκαετίες έστρεψαν το βλέμμα τους εντατικά στο τι κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο κι όχι δυστυχή και ασθενή.

Η επιστήμη της ευτυχίας, βασικό κομμάτι της θετικής ψυχολογίας ασχολείται, λοιπόν, με το να ψάχνει να βρει ποιοι είναι οι παράγοντες αυτοί που μπορούν να συμβάλλουν ώστε να μπορούμε να διάγουμε έναν ευδαιμονέστερο βίο. Που ζωή στην ευδαιμονία συνδέεται άρρηκτα με την υγεία και τη μακροζωία.

Στο σεμινάριο αυτό θα γνωρίσουμε τη βιολογία της ευτυχίας, με την ορμόνη ωκυτοκίνη, και τον νευρώνα Vagus, και θα αναλύσουμε τιε δεξιότητες εκείνες και τον τρόπο ζωής που δείχνουν ερευνητικά να προωθούν την ευτυχία.

Η ανθρώπινη επαφή, η ασφαλής πρόσδεση, ο γάμος και η φιλία, τα συναισθήματα της συμπόνιας και της καλοσύνης, η δεξιότητα της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, τα δώρα της συγχώρεσης και της ευγνωμοσύνης, η άσκηση της συνειδητότητας, η ροή, το δέος και η παιδικότητα είναι μερικές από τις πλευρές της ανθρώπινης ζωής που θα δοκιμάσουμε και θα δουλέψουμε.

Δεν χρειάζονται πρωθύστερες σπουδές ούτε απαιτείται διάβασμα και εξετάσεις. Σε κάθε μάθημα, όμως, δίνονται εργασίες αυτοβελτίωσης και αυτογνωσίας για πρακτική εξάσκηση όσων γνωρίσαμε μες στην τάξη!

 

 

 

 

 

 

 

Κέντρο Ψυχοθεραπείας μορφές ψυχοθεραπείας

Ποιά μορφή ψυχοθεραπείας μου ταιριάζει;

Μορφές ψυχοθεραπείας

ΑΤΟΜΙΚΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Ατομική Ψυχοθεραπεία είναι μια διαδικασία συζήτησης πρόσωπο με πρόσωπο, μεταξύ ενός επαγγελματία ψυχικής υγείας, ειδικευμένου στην ψυχοθεραπεία και ενός άνθρωπου που ζητά βοήθεια για κάποιο σοβαρό προσωπικό θέμα που τον απασχολεί. Η Ατομική Ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει, σε περιπτώσεις: Έντονου στρες, άγχους, φοβιών, διαταραχών του ύπνου, μακροχρόνιας θλίψης, πένθους, αισθήματος ανεπάρκειας ή αδιεξόδου στη ζωή, Read more

Κέντρο Ψυχοθεραπείας εκπαιδευση στη συμβουλευτικη

Αντιμετωπίζοντας το πένθος

Αντιμετωπίζοντας το πένθος

Ο θάνατος είναι ένα φυσικό μέρος της ζωής. Το ίδιο και το πένθος. Η κατανόηση του τι να περιμένουμε και η καταφυγή σε στρατηγικές αντιμετώπισης μπορεί να σας απαλύνει τον πόνο της διαδικασίας του πένθους και να ανοίξει το δρόμο προς την προσωπική αυτογνωσία.

Κάθε άτομο πενθεί με διαφορετικό τρόπο. Ακριβώς όπως δεν υπάρχουν δύο όμοιες ζωές, έτσι και κάθε θάνατος είναι διαφορετικός,όπως άλλωστε και η διαδικασία του πένθους. Η εμπειρία σας μπορεί να διαφέρει δραματικά ανάλογα με το πόσο κοντά βρισκόσασταν στο πρόσωπο που έφυγε ή τις συνθήκες του θανάτου του(ξαφνικός ή σταδιακός) . Ωστόσο, υπάρχει αφθονία διαθέσιμων πληροφοριών για να σας βοηθήσουν να συμβιβαστείτε με την προσωπική σας διαδικασία θρήνου και να μάθετε πώς να αντιμετωπίσετε τη θλίψη σας.

Read more

Έρωτας η αγαπη νικολετα μπουλταδακη Systemic Education Χανια κεντρο

Έρωτας ή Αγάπη;

Έρωτας ή Αγάπη;

Μεγαλώνουμε με παραμύθια για αδύναμες, πλην καλές πριγκίπισσες που η μοίρα τις αδίκησε και η κοινωνία της ατίμασε, αλλά τι καλά, μετά από βάσανά και περιπέτειες ένας γενναίος πρίγκιπας τις σώζει και φυσικά ο έρωτας είναι κεραυνοβόλος και ακολουθεί ένας βασιλικός γάμος όπου όλα πάνε καλά κι εμείς καλύτερα.
Read more

υπαρξιακός-τρόμος systemic education

Υπαρξιακός τρόμος

υπαρξιακός-τρόμος systemic educationΥπαρξιακός τρόμος – οδηγός επιβίωσης- παρτ ουάν

Ωστόσο, είναι τόσο απλό… σε μια μέρα, σε μια ώρα, όλα μπορούν να συμβούν! ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ ιδού το παν!

Μια παλιά αλήθεια, μα όχι και τόσο, μερικών αιώνων μονάχα. – Το κακό έγκειται σ΄ αυτό! “Η συνείδηση της ζωής αξίζει περισσότερο από τη ζωή. Η συνείδηση της ευτυχίας αξίζει περισσότερο από την ευτυχία”. Να τι πρέπει να χτυπήσουμε. Και θα το χτυπήσω εγώ!”

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι – Το όνειρο ενός Γελοίου

Όταν οι αξιακοί σου χάρτες σ΄ εμποδίζουν, αντί να σε προχωρούν.

Read more

Οι Λαθραίοι αυτοί που δε θέλουν να αλλάξουν systemic education

Θεραπευτικά Διλήμματα: Οι Λαθραίοι

Οι Λαθραίοι

Ας υποθέσουμε ότι ερχόμαστε στη ζωή τυχαία. Ας υποθέσουμε ότι δεν είχαμε ούτε την ευθύνη, ούτε την επιλογή της ύπαρξης μας. Ας υποθέσουμε ότι κι η ζωή η ίδια είναι τυχαία και ο Θεός παίζει ζάρια. Η αναζήτηση απαντήσεων στο υπαρξιακό πρόβλημα του νοήματος της ζωής, πιθανόν, να παρείχε ανακούφιση στην αγωνία των παραπάνω υποθέσεων.

Read more

συμβουλές πρός θεραπευτές

Συμβουλές πρός νέους Θεραπευτές

  • Το ζήτημα του χρόνου στη συνεδρία

Η χρονομέτρηση της συνεδρίας, στην αρχή της καρρίερας ενός Θεραπευτή προκαλεί θέματα. Πριν αρχίσουμε μια θεραπευτική εργασία στήνουμε ένα «συμβόλαιο» με το θεραπευόμενο που ορίζει ζητήματα όπως η εχεμύθεια, τα όρια , ο χρόνος, η διάρκεια, η πληρωμή κτλ.

Επομένως, ορίστε καταρχήν, εκ των προτέρων, πόσο χρόνο θα διαρκεί η κάθε συνάντηση.
Η συνήθης οδηγία είναι 50 λεπτά, αλλά οι περισσότεροι ειδικοί δουλεύουμε για 1 ώρα. Η διάρκεια αλλάζει ανάλογα με τη θεραπευτική προσέγγιση αλλά και τους πελάτες. Άλλο χρόνο χρειάζεσαι στα ατομικά ραντεβού, άλλο στη θεραπεία ζεύγους και την οικογενειακή. Οφείλετε να ενημερώσετε τον πελάτη σας πριν την έναρξη της συνεδρίας για την ακριβή διάρκεια.
Read more

Κέντρο Ψυχοθεραπείας αυτοβοήθεια

ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΩ ;

Οδηγός Αυτοβοήθειας

Αυτός ο προσωπικός οδηγός αυτοβοήθειας ελπίζω να σας βοηθήσει να βρείτε μια κατεύθυνση σε αυτή τη φάση της ζωής σας. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να απαντήσετε στα παρακάτω ερωτήματα.

Read more

Κέντρο Ψυχοθεραπείας σχήματα εξουσίας

Τα 4 σχήματα εξουσίας στη συντροφική σχέση

Σύμφωνα με τον August Napier υπάρχουν 4 διαφορετικά παιχνίδια εξουσίας στις σχέσεις

 

Κυριαρχία – Υποταγή:

 Στο σχήμα αυτό κυριαρχεί και επιβάλλεται πάντα ο ένας, ενώ ο άλλος υποτάσσεται και δεν οριοθετείται ποτέ (χαρακτηριστικό πατριαρχικών οικογενειών παλιότερα). Στην περίπτωση αυτή η σχέση είναι ασυμμετρική. Η δυναμική αυτή γίνεται (ή μπορεί να γίνει) κάποια στιγμή ανυπόφορη και για τους δυο. Αυτός που κυριαρχεί νιώθει μόνος και αυτός που καταπιέζεται αισθάνεται υποβιβασμένος. Πολύ συχνά τότε ο υποταγμένος εκδικείται με πλάγιους καλυμμένους τρόπους.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί εδώ ότι, όσα βήματα κι αν έχουν γίνει προς την ισότητα, η παλιά πατριαρχική νοοτροπία φαίνεται να επικρατεί καλυμμένα σε πολλά σημερινά ζευγάρια.
Read more
Κέντρο Ψυχοθεραπείας Ψυχαναλυση και Ψυχοθεραπεια

Θα μου κάνεις μια ψυχανάλυση; Κι άλλοι αστικοί μύθοι…

Ψυχαναλυση και Ψυχοθεραπεια

Βρέθηκα προ καιρού με μία φίλη και στη συζήτηση επάνω μου είπε: «έχω κάνει ψυχανάλυση με τον τάδε και ψυχόδραμα μ’ εσένα, αλλά πραγματικά δε ξέρω τί κάνετε εσείς οι ψυχολόγοι…»Αυτή δεν είναι παρά η καθημερινότητα ενός ψυχολόγου.

Εδώ εκ του προχείρου κι ακούγοντας το εξαίσιο άσμα του αγαπημένου Μάλαμα «Ευτυχείς, λυπημένοι και πότες» στο repeat στο οποίο σας παραπέμπω, θα επιχειρήσω ένα ξεκαθάρισμα αυτού του άλυτου στην πραγματικότητα φιλοσοφικού- σχεδόν ζητήματος.
     Ο Ψυχολόγος λοιπόν καταρχήν είναι ένας μέσος άνθρωπος που σπούδασε σ’ ένα απλό πανεπιστήμιο την επιστήμη της Ψυχολογίας. Την αποκαλούμε «επιστήμη» καθώς τα πορίσματά της κι οι ιδέες της (τουλάχιστον θα έπρεπε) να προέρχονται από αποτελέσματα ερευνών με τη γνωστή μέθοδο δοκιμής και σφάλματος στην οποία βασίζονται όλες οι γνωστές επιστήμες. Read more

Κέντρο Ψυχοθεραπείας Γράμμα σε ένα θεραπευτή

Γράμμα σε ένα συστημικό θεραπευτή

Όταν άρχισα συστημική ψυχοθεραπεία απλώς διάλεξα μια σχολή που μου άρεσε έχοντας διαβάσει κάνα δυο βιβλία θεραπευτών που με άγγιξαν.

 

Μπήκα στο ταξίδι της εκπαίδευσης έχοντας στο νου ότι μαθαίνω έναν από τους τρόπους ψυχοθεραπείας. Χα! Δεν είχα τότε ιδέα ότι η συστημική δεν είναι θεραπεία, είναι φιλοσοφία. Είναι τρόπος να ζεις. Δεν μπορείς να είσαι συστημικός θεραπευτής και μοντέρνος άνθρωπος ταυτόχρονα. Ούτε να εξακολουθείς να σκέφτεσαι γραμμικά. Read more

θυμος ενοχες

Ναι χωρίς θυμό, όχι χωρίς ενοχές

Κοινό μυστικό μεταξύ των θεραπευτών είναι ότι η ψυχοθεραπεία τελειώνει …

Τα έμβια συστήματα διέπονται από ιδίους νόμους (Ή δυο μπουμπούκια κι ένας θεραπέυτης)

Σήμερα καθώς πότιζα στη σχολή παρατήρησα ότι άνθισε για πρώτη φορά …

Αγάπη , Έρωτας ή Εξάρτηση

Μια Συστημική θεραπεύτρια (Νικολέτα Μπουλταδάκη) κι ένας Πρωσοποκεντρικός …