Το κρυφτό είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι.

το κρυφτό είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι

Το κρυφτό είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι.

Η άσκηση αυτή είναι αλλόκοτη.

Είναι αλλόκοτη γιατί σαν ιδέα στροβιλίζει το μυαλό μου ένα μήνα, αλλά τώρα που έκατσα να τη συντάξω, αντιλήφθηκα ότι αυτό που ήθελα να πω, το έχει πει άλλος.

Σκεφτόμουν για την άρνηση μας στη σκοτεινή μας πλευρά. Για το φόβο μας να παίζουμε τους ρόλους των κακών ηρώων. Για την απέχθεια μας προς το σκοτάδι μας. Για την εμμονή μας να είμαστε καλά παιδιά. Για τη μαύρη τρύπα μας ότι θέλουμε να μας αγαπάνε όλοι. Ένιωθα και πολύ σπουδαία που έχω αυτό το θάρρος.

Έγραψα κι ένα απόσπασμα από τον Whitaker, που δίνει οδηγίες για την αυθεντικότητα του θεραπευτή,  για να σας πείσω.

«Πώς λειτουργούμε όταν πετάμε τη ρόμπα του γκουρού ή τον εξοπλισμό του ήρωα; Ο ρόλος του ειδικού ή του γκουρού έχει μεγάλη απήχηση επειδή μας εξαπατά στο να νομίζουμε ότι είμαστε ξεχωριστοί. Ότι έχουμε τη σοφία και την εξυπνάδα να διδάξουμε κάτι παραπάνω για την ζωή. Είναι προκλητικό, αλλά θανάσιμο. Όπως και να το κάνεις, κι εσύ θα πεθάνεις στο τέλος. ..όταν ξεπεράσεις τη φάση με την ανωτερότητα σου, και συνειδητοποιήσεις ότι είσαι τίποτα, είσαι έτοιμος να αναλογιστείς τι σημαίνει πραγματικά φροντίδα. Για να είσαι πραγματικά φροντιστικος, πρέπει να μπορείς να σχοινοβατείς. Ενώ η ικανότητα να είσαι τρυφερός είναι κεντρική, η ικανότητα να είσαι σκληρός είναι εξίσου απαραίτητη. Το να είσαι καλός στο ένα από τα δύο, δεν αρκεί. Η υπερβολική τρυφερότητα, πέφτει στην παγίδα να έχεις την ψευδαίσθηση ότι είσαι βοηθητικός, ενώ η υπερβολική σκληρότητα σε κάνει σαδιστή. Χρειάζεται ισορροπία και στα δύο. Να είσαι τόσο σκληρός, όσο και τρυφερός.»

Και μετά θυμήθηκα τον Jung. Μα για το αρχέτυπο της Σκιάς, μιλάω. Δε ξέρω τη γλώσσα της ψυχανάλυσης και δεν μπορούσα να το βάλω σε λέξεις, αλλά η ιδέα μου, ήταν εκεί. Την ήξερα, την είχα αγγίξει, την είχα παραμελήσει, την είχα απαξιώσει, αλλά ο γερογιούνγκ τα είχε πει. Δεν τα ‘παμε όλα εμείς, οι συστημικοί. Μεγάλο πλήγμα.

«Δυστυχώς δεν υπάρχει αμφιβολία για το γεγονός πως ο άνθρωπος είναι, ως όλον, λιγότερο καλός από όσο φαντάζεται ή θέλει να είναι. Όλοι έχουν μια σκιά και όσο λιγότερο ενσωματώνεται στην συνειδητή ζωή του ατόμου, τόσο πιο μαύρη και πυκνή γίνεται. Αν μια κατωτερότητα έχει συνείδηση, κάποιος πάντα έχει την ευκαιρία να τη διορθώσει. Επίσης, είναι συνεχώς σε επαφή με άλλα ενδιαφέροντα έτσι ώστε να υποβάλλεται σταθερά σε τροποποιήσεις. Αλλά αν αυτό καταπιέζεται και απομονώνεται από την συνείδηση, δεν διορθώνεται ποτέ. Επιπλέον, μπορεί να ξεσπάσει σε μια στιγμή άγνοιας. Σε όλα τα γεγονότα, διαμορφώνει ένα ασυνείδητο απροσδόκητο εμπόδιο που μπλοκάρει τις πιο πρόσφατες προσπάθειες». –Καρλ Γιουνγκ

Έτσι τα είπε, ο σοφός γέροντας. Η Σκιά μας είναι αυτά για τα οποία ντρεπόμαστε. Αυτά που δεν αποδεχόμαστε. Αυτά που θεωρούμε κακά, ανήθικα. Αυτά που νιώθουμε ότι θα ξυπνήσουν μέσα μας τον Mr. Hyde. Μα όσο πιο πολύ είσαι Dr. Jekyll, τόσο πιο επικίνδυνος Mr. Hyde θα ξυπνάς. Η αρχή της ισορροπίας, αυτό λέει. Yin και Yang, αγαπητά μου παιδιά. Όπου βλέπεις πολύ χαρά, ψάξε τη θλίψη που έχει καταπιεστεί. Όπου βλέπεις πολύ ανεμελιά, ψάξε για τις ευθύνες που έχουν λυγίσει το σώμα. Όπου βλέπεις πολύ καλοσύνη, ψάξε για τα δυσώδη, σκοτεινά κομμάτια.

Αυτή είναι και η εργασία σας, μετά από τόση φλυαρία.

Ψάξτε τα σκοτεινά σας κομμάτια. Εργαστείτε με θάρρος για να εντοπίσετε και να καταγράψετε τις πλευρές σας που σας γεμίζουν ντροπή και ενοχές. Δώστε έμφαση σε αυτά που θεωρείτε ότι αποκλείεται να είστε. Ανοίξτε το σεντούκι της Πανδώρας και πάρτε ποπκορν, απολαμβάνοντας το θέαμα. Το θέαμα είστε εσείς και τα ανθρώπινα σας κομμάτια.

Και μετά δώστε τους χώρο να υπάρξουν. Αφήστε τον Ιούδα, τον κακό λύκο, την κακιά μάγισσα, τη Λαίδη Μακβέθ, τα Ορκς , τον Μαύρο Πιτ και τον Κάπταιν Χουκ που κρύβετε μέσα σας να μιλήσουν. Να ακουστούν. Να τιμηθούν. Νιώστε τους και συναισθανθείτε τους. Αγαπήστε τους και δώστε τους εκτίμηση. Χωρίς αυτούς, δεν θα υπήρχαν καλοί ήρωες. Οι σχέσεις, εσωτερικές ή εξωτερικές, είναι συμπληρωματικές. Για να είστε εσείς οι σωτήρες, χρειάζεστε αυτούς που πρέπει να σωθούν. Μην ψάχνετε άλλο έξω σας. Μέσα σας είναι η φασούλα. Ίσως και στο γενεόγραμμα σας. Δηλαδή, ακόμα πιο μέσα σας.

Χανιά, 21 Φλεβάρη 2021

Νικολέτα

Comments for this post are closed.
ο φόβος της σύνδεσης

Ο φόβος της σύνδεσης είναι ισχυρότερος από την επιθυμία της

Κάνουμε τα πάντα για να μας αγαπούν. Και τι πιο ανθρώπινο; Τις εντολές …

Ο καλός, ο κακός και ο άγιος – το τρίγωνο του Karpman αλλιώς

Ας ρίξουμε μια ματιά στο τρίγωνο του Karpman. Ο Karpman, εμπνευσμένος από τον …

Αυτονομία και Συνεξάρτηση ή Μπαμπάς και Μαμά;

Αν ο πατέρας είναι αυτός που μας οριοθετεί και μας ορίζει, αυτός που …